تفالی بر دیوان حافظ

عشقم یه فال گرفتم که حافظ دلمو اروم کنه ببین چقدر زیبا اومد:

بي مهر رخت روز مرا نور نماندست هنگام وداع تو ز بس گريه که کردم مي رفت خيال تو ز چشم من و مي گفتوصل تو اجل را ز سرم دور همي داشتنزديک شد آن دم که رقيب تو بگويدصبر است مرا چاره هجران تو ليکندر هجر تو گر چشم مرا آب روان است                                      وز عمر مرا جز شب ديجور نماندست دور از رخ تو چشم مرا نور نماندست هيهات از اين گوشه که معمور نماندستاز دولت هجر تو کنون دور نماندستدور از رخت اين خسته رنجور نماندستچون صبر توان کرد که مقدور نماندستگو خون جگر ريز که معذور نماندست                                   
  حافظ ز غم از گريه نپرداخت به خندهماتم زده را داعيه سور نماندست                                     




تعبیر: از دوری عزیزی در رنج و عذابی. با کمی صبر و تحمل دوباره او را خواهی دید. به اطرافیان خود بیشتر توجه کن و گاهی به یاد آنان باش. هیچ غم و اندوهی نیست که عاقبت به شادی و سرور مبدل نشود.


زمان: 2015-06-06 11:36:46